Produkt wprowadzony do obrotu na terenie UE przed 13 grudnia 2024.
OD AUTORA
Krzyż przydrożny i przydrożna kapliczka są nierozerwalnie związane z polskim krajobrazem. Stały się już w ubiegłym stuleciu obiektem zainteresowania historyków sztuki, etnografów, a także nierzadko historyków czy krajoznawców.
Są często bowiem bez wątpienia dziełem artystycznym i ciekawym obiektem architektonicznym, spełniały i spełniają ważną rolę w życiu społeczności, która je tworzy i uważa za swoje, niejednokrotnie stanowią pomnik historyczny, cenną informację czy przesłanie z przeszłości do współczesnych, wreszcie tkwią w krajobrazie polskich wsi i miasteczek, nadając im specyficzny klimat.
Jako interesujący element kultury znalazły też swoje miejsce w literaturze pięknej i sztuce. Są więc obecne w strofach romantyków, na kartach prozy i poezji, kreślił je pędzel wielu sławnych malarzy. Przez wieki wytworzyły się ciekawe formy kapliczek i krzyży, charakterystyczne dla poszczególnych regionów Polski, ustalił poczet ich lokatorów.
Chyba największe bogactwo form i treści znaleźć można właśnie na polskim Podkarpaciu. Podobnie jak w całej kulturze tego obszaru, mieszały się tu jak w tyglu style, mody, przeróżne motywy, głęboka pobożność z reliktami wyobrażeń i wierzeń z odległej pogańskiej przeszłości.
Wędrując ścieżkami i szlakami polskiego Podkarpacia spotykamy ciągle kapliczki i krzyże, podziwiamy ich formę, oglądamy rzeźby i obrazy. Najczęściej jednak nie zdajemy sobie sprawy z tego, ile kapliczka zawiera w sobie informacji o ludziach, czasach i zdarzeniach. Nic w kulturze nie dzieje się przypadkiem. Stwierdzenie to dotyczy też przydrożnych kapliczek. Spróbujmy nauczyć się czytać z nich jak z książki, jak ze specyficznego przewodnika. Niech pomoże w tym Czytelnikowi niniejszy tekst.